ما اجرای نمایش عروسکی سوزن جادویی را در فرهنگسرای ملل دیدیم. یه فرهنگسرای خوب و عالی در دل پارک.
واقعا یه عصر خوب مادر، دختری رو داشتیم. از فرهنگسراهایی که داخل پارک هست خیلی خوشم میاد. یعنی پارک و طبیعت پاییز و نمایش. همه چیز فراهم بود تا ما یه عصر خوب برای خودمون بسازیم.

خب بریم سر نمایش.
یک نکته خوب این بود که در شروع، عوامل نمایش از بزرگترها خواهش کردند در ردیف های عقب تر بنشینند و ردیف های جلو را برای بچه ها بگذارند تا بچه ها بهتر بتوانند نمایش را ببینند. کاش در بقیه نمایشهای کودک هم به این مساله توجه بشه.
نمایش طنز جذابی داشت که موسیقی های شاد، همراه با عروسک های رنگی و قشنگ آن را جذاب تر کرده بود.
دیالوگ ها جالب بودند، هرچند معلوم بود با دقت کافی برای مخاطب کودک نوشته نشده بودند.
عروسک گردان ها خیلی خوب و راحت با بچه ها ارتباط می گرفتند و بچه ها را تشویق به مشارکت در گفتگو و اظهار نظر می کردند و بچه ها از این مشارکت خود لذت می بردند. البته گاهی اوقات بچه ها را ترغیب به لو دادن عروسک های داستان (شخصیت‌های داستان) می کردند که خب به نظر من این کار درست نبود. حتی در جایی یکی از عروسک گردان‌ها به شوخی به یکی از بچه های تماشاچی گفت: چرا آدم فروشی می کنی؟!
گرچه این جور مکالمه‌ها جالب و خنده دار بود ولی به مشارکت طلبیدن و تشویق بچه ها در کار به اصطلاح آدم فروشی الگوی اخلاقی مناسبی برای ارائه به کودک نیست. خیلی از بچه‌ها ممکنه جنبه طنز و کنایه‌آمیز این طور دیالوگها را درک نکند. این مشکلی هست که در خیلی از نمایشهای کودک دیده‌ام که شوخی‌ها از نگاه بزرگسال و بدون در نظر گرفتن تاثیر آن بر کودک بیان می‌شوند.
در یکی دو جای داستان هم شوخی‌های سبکی درباره آفتابه و دستشویی رفتن وجود داشت که به نظر من بدون این مورد هم نمایش جالب بود و احتیاجی به چنین عبارات سبکی نداشت.

داستان نمایش قوی نبود و در انتها خیلی با عجله و بی هدف تمام شد. ضمنا می‌تونم بگم که پیام تربیتی یا اخلاقی خاصی نداشت و البته نکته منفی تربیتی خیلی نگران کننده‌ای هم در آن نبود. با این وجود نمایش سرگرم کننده ای بود و اجرای خوب و روانی هم داشت.